„Wszystkiego, co naprawdę trzeba wiedzieć, nauczyłem się

 w przedszkolu – o tym jak żyć, co robić, jak postępować, współżyć z innymi, patrzeć, odczuwać, myśleć, marzyć

i wyobrażać sobie lepszy świat.”

                                                                                    ROBERT FULGHUM

 

 Co mogą zrobić rodzice, aby przygotować dziecko do przedszkolnego startu?

 

  • Należy postarać się przedstawić dziecku przedszkole w sposób pozytywny i pełen entuzjazmu, zachowując umiar i naturalność.
  • Stopniowo dostosowywać rytm dnia dziecka do rytmu panującego  w przedszkolu.
  • Jeśli dotąd dziecko nigdy nie rozstawało się z rodzicami, warto poświęcić czas i wysiłek, aby przed przedszkolną rozłąką mogło mieć kontakt z inną osobą dorosłą (zapewniając dziecku pełne bezpieczeństwo). Dobrze, aby podczas ćwiczenia rozłąki z rodzicami, była to ta sama osoba.
  • Warto zapewnić dziecku kontakty z innymi rówieśnikami.
  • Jeśli dziecko nie jest jeszcze w pełni samodzielne w zakresie samoobsługi, to okres dwóch, trzech miesięcy przed przedszkolną inauguracją jest wystarczający, aby sytuację poprawić.

 

 

Należy zastanowić się, z czym dziecko nie potrafi samo się uporać. Gdy maluch jest karmiony, ubierany, wysadzany na nocnik, wożony w wózku to znaczy jest traktowany poniżej swoich możliwości. Rodzice powinni pamiętać, aby nie ulegać pokusie wyręczania i zastępowania malca we wszystkich czynnościach. Można natomiast towarzyszyć dziecku w próbach samodzielności, zapewniając go o swojej gotowości do pomocy. Następnie stopniowo wycofywać się z prostych czynności, aby dziecko samo mogło doświadczać sukcesu, przekonać się o swoich możliwościach, uwierzyć w siebie i stać się bardziej niezależnym.

 

  • O aktywny udział maluszka w przygotowaniach można zadbać kupując wspólnie z nim śpiworek i piżamę  – takie, które podobają się jemu (ulubiony kolor, wzór).
  • W dniu inauguracji najcenniejszy dla dziecka jest spokój jego rodziców. Dlatego wieczorem poprzedniego dnia można razem naszykować sprawdzone wcześniej ubranie, opowiedzieć dziecku, jak będzie wyglądał jego dzień od przebudzenia i postarać się, aby tak było. Rano wstać na tyle wcześnie, aby spokojnie wykonać rutynowe czynności.
  • Do przedszkola wyjść nie w ostatniej chwili, konkretnie powiedzieć dziecku, kiedy będzie odebrane, np. „po obiedzie”, a nie „za chwilkę”. Koniecznie dotrzymać obietnicy. Pożegnanie powinno być krótkie i niezależnie od okoliczności nie powinno trwać wiele dłużej.
  • Jeżeli rodzice zapisują dziecko na 8–godzinny pobyt w przedszkolu, powinni poinformować o leżakowaniu swoją pociechę. Argumenty przemawiające za rezygnacją z leżakowania w początkowym okresie pobytu dziecka w przedszkolu dotyczą przede wszystkim zminimalizowania obciążenia organizmu dziecka długotrwałym przebywaniem w nowych warunkach. Czasami rodzice nie mogą odbierać dziecka po obiedzie. Ma ono szansę poznać cały rozkład dnia w przedszkolu od początku przebywania w nim. Wówczas leżakowanie jest jego normalnym punktem. Unika się w ten sposób adaptacji rozłożonej na dwa kroki. Niezależnie od podjętej decyzji w tej kwestii, należy pamiętać o konsekwencji; rozpaczającego dziecka nie uspokajać obietnicą wcześniejszego odebrania, jeśli nie zamierza się tego zrealizować. Maluszek zawsze powinien wiedzieć, czy będzie leżakował, czy  nie.
  • Dziecko wprowadzone w błąd, oszukane, traci wątłą cierpliwość, pokładane w rodzicach zaufanie, a rodzice ryzykują zupełne zniechęcenie go do leżakowania albo nawet do przedszkola.

 

Rady dla rodziców w pierwszych dniach września

 

  •  Nie przeciągaj pożegnania w szatni. Pomóż dziecku rozebrać się, pocałuj je i wyjdź.
  • Nie zabieraj dziecka do domu, kiedy płacze przy rozstaniu. Jeśli zrobisz to choć raz, będzie wiedziało, że łzami można wiele wymusić. Największe nasilenie płaczu jest zawsze w dniu drugim i trzecim. Pierwszego dnia większość dzieci nie płacze – zwycięża ciekawość przedszkola.
  • Nie obiecuj: Jeśli pójdziesz do przedszkola, to coś dostaniesz (to forma przekupywania). Gdy przyjdziesz po dziecko, możesz dać mu mały prezencik. Możesz wtedy powiedzieć: Witaj, myślałam/-em o tobie. Popatrz, mam coś dla ciebie.
  •  Kontroluj to, co mówisz. Zamiast: Już możemy wracać do domu, powiedz: Teraz możemy iść do domu. To niby niewielka różnica, a jednak pierwsze zdanie ma negatywny wydźwięk.
  • Nie wymuszaj na dziecku, żeby zaraz po przyjściu do domu opowiedziało, co się wydarzyło w przedszkolu. To powoduje niepotrzebny stres.
  • Jeśli dziecko przy pożegnaniu z mamą płacze, może warto, aby przez kilka dni odprowadzał je do przedszkola tata.
  • Pamiętaj: żegnaj i witaj swoje dziecko zawsze UŚMIECHEM!

 

WYPRAWKA na wrzesień:

 

 

Wszystkie ubranka dziecka muszą być podpisane, także bielizna i kapcie!

 

– kapcie – na podeszwie antypoślizgowej, wygodne i łatwe do wkładania (podpisane),

– śpiworek – wymiary ok. 60/120, koniecznie podpisany, często się zdarza, że kilkoro dzieci ma śpiworek z tym samym wzorem

– piżama wciągana, a nie zapinana na guziki (podpisana góra i dół),

– ubrania na zmianę (wszystkie podpisane) do worka w szatni, w zależności od pory roku :

podkoszulka

bluzka

spodnie, spódniczka

majtki, skarpetki, rajstopy

– pudełko chusteczek higienicznych (wyciąganych),

– opakowanie chusteczek wilgotnych.

– teczka na prace z gumką (podpisana)

 

 

Uwagi dotyczące ubierania dziecka do przedszkola

 

~  Spodnie, spódniczki najlepiej na gumkę nie za luźną i nie za ciasną.

~  Nakrycie głowy także w okresie letnim.

~  Bluzki z odpowiednio luźnymi rękawami. Dzieci myją ręce z podciągniętymi rękawami, aby ich nie zmoczyć. Gdy rękawy są za ciasne  i nie dają się podciągnąć, dziecku trudno będzie ich nie zalać.

~ Buty wyjściowe: bezpieczne (nie klapki, nie drewniaki i nie śliskie), łatwe do wkładania, zapinane na rzepy.

~ W dni deszczowe – kalosze, kurtki przeciwdeszczowe z kapturem lub pelerynki.

~  Kapcie najlepsze na gumowej podeszwie, zapinane na rzepy (z wyjątkiem ortopedycznych). Ułatwiają dziecku samodzielne zdejmowanie  i wkładanie, czyli osiąganie samodzielności w zakresie jego możliwości.

 

Szczególną uwagę  należy zwrócić na sprawność suwaków. Dzieci nie potrafią ich zreperować same, więc opóźnia to bądź uniemożliwia wyjście do ogrodu całej grupy. Trzylatek z czasem sam zaczyna zapinać i rozpinać suwak, ale musi być on sprawny.

Wszystkie ubrania dziecka w przedszkolu powinny być oznakowane (imieniem bądź inicjałami), gdyż maluchy często gubią drobne części swojej garderoby, a gdy kilkoro dzieci ma je takie same, nie sposób ich rozpoznać. Dotyczy to też rękawiczek, szalików itp.